EUDR 2026: Wat merken en leveranciers vóór 30 december echt moeten doen

De EU-ontbossingsverordening (EUDR) is van toepassing vanaf 30 december 2026. Verkoop je meubels, servies, kaarsen met houten deksels, papierwaren of producten waar natuurlijk rubber in zit? Dan is dit voor jou.

De EUDR is een EU-brede maatregel om ontbossing tegen te gaan en te zorgen voor een milieubewustere toeleveringsketen.

Het goede nieuws, en dat is echt zo: de regelgeving is in 2026 een stuk beperkter geworden. Drie productcategorieën waarvan iedereen dacht dat ze eronder zouden vallen, zijn volledig uit het toepassingsgebied gehaald. De meeste merken zullen na het lezen van dit artikel merken dat ze veel minder hoeven te doen dan ze dachten.

Wat vraagt de EUDR precies?

Het principe is simpel. De EU wil geen producten meer op de markt die verband houden met ontbossing. Zeven grondstoffen vallen onder de regels: runderen, cacao, koffie, oliepalm, rubber, soja en hout, plus een vastgestelde lijst van producten die hiervan zijn gemaakt.

Staat je product op die lijst? Dan moet je drie dingen kunnen aantonen:

1. Het materiaal komt van grond die na 31 december 2020 niet is ontbost

2. Het is legaal geproduceerd in het land van herkomst

3. Je kunt de geolocatie van het perceel aangeven waar het vandaan komt

Dit bewijs wordt ingediend als een Due Diligence Statement (DDS) in een centraal EU-informatiesysteem. Het systeem geeft vervolgens een referentienummer af, dat samen met de goederen door de toeleveringsketen wordt doorgegeven.

Het belangrijkste woord hierin is iemand. En dat ben jij heel vaak niet.

Drie dingen die in 2026 buiten de regels zijn komen te vallen

Hier is veel online EUDR-advies inmiddels achterhaald, dus controleer altijd de publicatiedatum van wat je leest.

Leer valt er niet meer onder. In juli 2026 nam de Europese Commissie een gedelegeerde handeling aan waarmee runderhuiden, vellen en leer uit de productlijst werden verwijderd, samen met vernieuwde banden, sojazaden voor zaaidoeleinden, bepaalde rubberproducten, transportbanden en voertuigstoelen. De volledige leerketen valt daarmee buiten de regelgeving.

De meeste verpakkingen vallen er niet meer onder. Materiaal dat alleen wordt gebruikt om een ander product te beschermen, dragen of vervoeren, was al uitgezonderd. De update van 2026 breidt dit uit naar alle verpakkingsmaterialen, ongeacht waar ze van zijn gemaakt. Dat geldt ook voor herbruikbare verpakkingen zoals kratten en palletpools. Verpakkingen vallen alleen onder de EUDR wanneer de verpakking zelf het product is dat je verkoopt.

Eén kanttekening: je verpakking valt dan misschien buiten deze regelgeving, maar niet buiten alle regelgeving. De EU-verpakkingsregels (PPWR) die in augustus van kracht werden zijn een aparte verplichting met eigen vereisten.

Gedrukte producten vallen er niet meer onder. Boeken, kranten en gedrukte afbeeldingen zijn bij de herziening van december 2025 uit de regelgeving gehaald.

Wat valt er nog wel onder?

Voor de meeste merken en groothandels in deze categorie komt het neer op:

• Hout en houtproducten — meubels, houten servies, planken, dozen die als product worden verkocht en houten onderdelen in producten van gemengde materialen

• Papier en karton die als product worden verkocht — kantoorartikelen, notitieboeken, cadeaupapier en papieren decoratie

• Natuurlijk rubber — wanneer het daadwerkelijk om natuurlijk rubber gaat en niet om synthetisch rubber

Een belangrijk detail: een product valt alleen onder de EUDR als de douanecode ervan op de officiële lijst staat. Een stoel met een houten frame en een stalen onderstel valt dus niet automatisch onder de regels omdat er hout in zit. Controleer altijd de douanecode. Producten die volledig zijn gemaakt van gerecycled of hergebruikt materiaal zijn vrijgesteld.

De twee vragen die bepalen wat je moet doen

Ontdek of je aan de EUDR moet voldoen door jezelf deze twee vragen te stellen:

1: Verkoop je een van de bovenstaande materialen?

Zo niet, dan ben je klaar.

2: Importeer je het zelf in de EU?

Dit is de vraag die bepaalt hoeveel werk je eraan hebt, en dat heeft niets te maken met de grootte van je bedrijf.

Importeer je van buiten de EU — bijvoorbeeld meubels uit Vietnam, keramiek uit India of rubberproducten uit Indonesië — dan ben je een operator. Je bent dan volledig verantwoordelijk: je verzamelt gegevens over de herkomst, vraagt de geolocatie van de percelen op bij je leveranciers, beoordeelt de risico’s en dient een due diligence statement in voordat de goederen op de markt komen. Boetes bij niet-naleving beginnen bij 4% van je jaarlijkse EU-omzet.

Koop je bij een EU-leverancier die het product al heeft geïmporteerd, dan ben je een downstream operator. Deze categorie is bij de herziening van december 2025 ingevoerd om te voorkomen dat hetzelfde compliancewerk op elke stap in de keten opnieuw moet worden gedaan. Downstream operators hoeven zelf niets in te dienen. Je verplichtingen zijn:

• Vraag je leverancier om het DDS-referentienummer en bewaar dit

• Bewaar vijf jaar lang gegevens over van wie je hebt gekocht en aan wie je hebt verkocht

• Informeer de autoriteiten als je op de hoogte raakt van een echt nalevingsprobleem

Alleen de eerste downstream operator na de importeur hoeft deze referentienummers te verzamelen. Bedrijven verderop in de keten hoeven ze niet meer door te geven. Grotere downstream operators moeten zich wel registreren in het EU-informatiesysteem, maar registreren is niet hetzelfde als een verklaring indienen.

Voor heel veel Europese merken en groothandels komt het hele EUDR-traject neer op: “vraag het referentienummer op bij je leverancier en sla het goed op.” Meer is het niet.

De deadlinevalkuil voor kleine houtleveranciers

Je hebt waarschijnlijk gelezen dat micro- en kleine bedrijven zes maanden extra krijgen, tot 30 juni 2027. Dat klopt, maar niet voor hout.

Producten die al onder de oude EU Timber Regulation vielen, krijgen die extra tijd niet. De Europese Commissie vindt dat de houthandel al sinds 2013 met due diligence-regels werkt en daarom geen langere overgangsperiode nodig heeft. Een merk dat houten meubels van buiten de EU importeert, moet dus uiterlijk op 30 december 2026 aan de regels voldoen, en niet pas in juni 2027.

Nog twee dingen om rekening mee te houden:

• De latere deadline geldt alleen voor operators. Traders en downstream operators van elke omvang moeten al in december 2026 aan de regels voldoen.

• Of je als micro- of klein bedrijf wordt gezien, hangt af van je status op 31 december 2024, niet van de grootte van je bedrijf nu.

Verkoop je hout en importeer je het zelf? Ga dan uit van december als je echte deadline. Als klein bedrijf krijg je hier geen extra tijd.

Je 15-wekenplan

Er zijn nog ongeveer vijftien weken over. Dat is nog genoeg tijd als je nu begint.

Week 1–2: Breng je producten in kaart. Pak je productlijst erbij en koppel elk product aan de juiste douanecode. Markeer alles waar hout, papier, karton of natuurlijk rubber in zit, ook producten van gemengde materialen.

Week 3–4: Bepaal je rol per leverancier. Stel voor elk product dat onder de regels valt één vraag: is dit via ons de EU binnengekomen, of via iemand anders? Importeer je het van buiten de EU, dan ben je voor dat product een operator. In alle andere gevallen ben je downstream operator.

Week 5–8: Neem contact op met je leveranciers. Ben je downstream operator, vraag dan elke EU-leverancier om te bevestigen dat je de DDS-referentienummers ontvangt en spreek af hoe ze die met je delen. Ben je zelf de operator, dan heb je gegevens over de herkomst en de geolocatie van de percelen nodig van je producenten. Die gesprekken kunnen tijd kosten.

Week 9–15: Richt je data goed in en test het proces. Referentienummers moeten op een vaste plek worden opgeslagen, gekoppeld aan het product en de bestelling, en vijf jaar lang terug te vinden zijn. Een spreadsheet die iemand handmatig bijhoudt, houdt geen stand bij een audit of personeelswissel. Koppel de gegevens daarom aan je productgegevens en je orderhistorie. Staat je productdata nu in een ERP- of PIM-systeem dat niet gekoppeld is aan je verkoopkanalen? Dan maakt het koppelen van die systemen alles daarna een stuk eenvoudiger.

Test vervolgens het hele proces met een echte bestelling, van begin tot eind. Kun je het referentienummer van een specifieke zending van achttien maanden geleden terugvinden? Dan ben je er klaar voor.

Waarom je datastructuur belangrijker is dan je papierwerk

Wat de EUDR echt test, zijn niet zozeer je duurzaamheidsclaims. Het gaat erom of je product- en orderdata goed genoeg op orde is om jaren later nog een specifieke vraag over een specifieke zending te kunnen beantwoorden.

Merken die hun groothandel runnen via spreadsheets, WhatsApp-gesprekken en e-mailbijlagen gaan dat merken. Merken die werken met een speciaal B2B-platform, waar elke bestelling gestructureerde productdata bevat en de volledige historie doorzoekbaar blijft, zullen merken dat EUDR vooral neerkomt op het toevoegen van één extra veld.

Verkoop je wholesale binnen de EU? Orderchamp Cloud helpt merken en leveranciers om hun B2B-groothandel gestructureerd te organiseren: je catalogus, je klanten en je volledige orderhistorie op één plek, klaar voor wat de volgende regelgeving ook van je vraagt om aan te tonen. Bekijk hoe andere wholesale merken dit aanpakken.

Boek een demo →

Dit artikel is bedoeld als algemene informatie en vormt geen juridisch advies. Je EUDR-verplichtingen hangen af van je specifieke producten, douanecodes en je rol in de toeleveringsketen. Raadpleeg voor bindend advies de officiële EUDR-richtlijnen van de Europese Commissie of een gekwalificeerde adviseur.

Veelgestelde vragen

Valt leer echt buiten de EUDR?

Moet ik me zorgen maken over mijn kartonnen dozen en pallets?

Ik ben een klein merk. Heb ik niet tot juni 2027 de tijd?

Wat is het verschil tussen een operator en een downstream operator?

Wat gebeurt er als ik het verkeerd doe?

Betekent een FSC-certificering dat ik aan de regels voldoe?

Moet ik iets doen met producten die van gerecycled materiaal zijn gemaakt?